Μπισκότα βουτύρου

Πολύ νόστιμα μπισκοτάκια τα μπισκοτάκια βουτύρου και ήθελα πολύ καιρό να τα φτιάξω.

Τελικά τα κατάφερα!! γιατί η αλήθεια είναι ότι με αυτή τη ζέστη δεν είναι και πολύ έξυπνο να ανάβεις φούρνο στο σπίτι. Τέλος πάντων λίγο με το κλιματιστικό, λίγο με την κατάλληλη ένδυση, αποφύγαμε το χαμάμ!! και να'τα τα μπισκοτάκια!!

Από αύριο πάντως λέω να φτιάχνω μόνο παγωτά και αργά το βράδυ να δροσιζόμαστε στο μπαλκόνι.

Μην ανησυχείτε θα φροντίσω να βάλω συνταγή, γιατί φυσικά θέλω να δροσιστείτε κι εσείς εν όψει του καύσωνα.

Τα μπισκοτάκια μας τώρα είναι πολύ εύκολα, τραγανά και νόστιμα. Μπορείτε να τα αρωματίσετε με φυσικό άρωμα πορτοκαλιού (υγρό μπουκαλάκι στο Σ/Μ), ή με όποιο άλλο άρωμα προτιμάτε.

Μπισκότα βουτύρου

Υλικά
150 γρ. βούτυρο
150 γρ. ζάχαρη
2 κρόκοι αυγών
250 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1/2 κουταλάκι μαγειρική σόδα
μια πρέζα αλάτι


Δημιουργία
Βάζουμε το βούτυρο σε ένα μπολ και το κτυπάμε μέχρι να γίνει κρέμα.

Στη συνέχεια προσθέτουμε τη ζάχαρη και συνεχίζουμε το κτύπημα. Ρίχνουμε και τους κρόκους και ανακατεύουμε μέχρι το μείγμα να είναι ομοιογενές.

Κοσκινίζουμε το αλεύρι, τη σόδα και το αλάτι και τα προσθέτουμε στο μείγμα.
Ανακατεύουμε αργά με μια σπάτουλα και όταν το μείγμα αρχίσει να στέκεται, πλάθουμε με τα χέρια μέχρι να γίνει εύπλαστη ζύμη.
Την αφήνουμε σε ένα μπολ να σταθεί 2 ώρες περίπου, αφού την σκεπάσουμε με διάφανη μεμβράνη.
Αλευρώνουμε τον πάγκο εργασίας και ανοίγουμε τη ζύμη με το ρολό σε φύλλο πάχους 5 χιλιοστών.

Κόβουμε τα μπισκότα σε διάφορα σχήματα χρησιμοποιώντας κούπ πατ ή μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και πρέσα για μπισκότα αν έχουμε.
Τοποθετούμε τα μπισκότα σε λαμαρίνα με αντικολλητικό χαρτί κι αν θέλουμε τα πασπαλίζουμε με ζάχαρη.

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς και ψήνουμε για 15 λεπτά, χωρίς να τα αφήσουμε να σκουρήνουν πολύ για να μην σκληρύνουν.

Η γιορτή των Αρχαγγέλων

Σήμερα 13 Ιουλίου η σύναξις των Αρχαγγέλων και όπως κάθε χρόνο το μικρό ξωκκλήσι στο χωριό μου γιορτάζει.

Αποφασίσαμε φέτος, αν και πέφτει καθημερινή ημέρα, να ξεκλέψουμε λίγο χρόνο από τη δουλειά και να βρεθούμε στο πανέμορφο αυτό μέρος με τη φυσική ομορφιά αλλά και κάποια τεχνητή ομορφιά μετά την εξόρυξη των μεταλλείων λευκόλιθου.

Θυμάμαι αυτό το μέρος που λέγεται Αρχάγγελος(έχει πάρει το όνομα από το ξωκκλήσι ), από τότε που πήγαινα Δημοτικό. Εκεί τριγυρίζαμε πολλές φορές περιμένοντας τους γονείς μας να τακτοποιήσουν τα μελίσσια μέσα στο δάσος.

Τότε εμείς απολαμβάναμε την τόση ομορφιά της φύσης, φωνάζαμε δυνατά μέσα στο δάσος για να ακουστεί ο αντίλαλος της φωνής μας και αγναντεύαμε το ποτάμι που κυλούσε ήρεμο ανάμεσα στα πανύψηλα πεύκα.

Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε τότε, ότι κάποια στιγμή αυτή η ροή θα άλλαζε δραματικά από ανθρώπινο χέρι ανεπιστρεπτί και τη θέση του ποταμού θα έπαιρναν οι Λίμνες.
Λίμνες εκεί που ανοίχτηκαν τα νταμάρια.

Στην προκειμένη περίπτωση βέβαια, από τα μηχανήματα (τα οποία οδηγούσε ανθρώπινο χέρι), και τα οποία έσκαβαν τα νταμάρια για την εξόρυξη του λευκόλιθου.

Είναι τόση η ομορφιά αυτού του τόπου ακόμη και τώρα.

Ο αγαπημένος μου Πατέρας, που φέτος λείπει από αυτή τη γιορτή, μου έλεγε ότι όταν ήταν έφηβος αυτός ο τόπος ήταν ένας επίγειος παράδεισος.

Οι Λίμνες που έχουν σχηματιστεί γύρω γύρω από το εκκλησάκι δημιουργούν μια εξωτική ατμόσφαιρα και ο νους γαληνεύει καθώς το βλέμμα χάνεται στα νερά και στις όχθες των Λιμνών.

Εδώ φυτρώνει μαζί η δάφνη και το δεντρολίβανο, σ' αυτό τον Άγιο Τόπο.

Στο πανηγύρι του Αρχάγγελου φέτος μαζεύτηκαν οι πιστοί από τα γύρω χωριά για να εκκλησιαστούν.

Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας οι μάγειρες μαγείρεψαν  ρεβύθια με μανέστρα πάνω στα ξύλα.

Τα καζάνια με το φαγητό έκαναν τον γύρο κάτω από τα δέντρα και μοιράστηκαν στους πιστούς.
Τα δέντρα ήταν πολλά και οι πιστοί πολλοί και τα καζάνια άδειασαν.
Τα ρεβύθια με τη μανέστρα γέμισαν τα πιάτα και φαγώθηκαν με όρεξη από τους πιστούς.

Περίσσεψε όμως φαγητό και για κάποιους άλλους που δεν μπόρεσαν να έλθουν και περίμεναν αυτό το νόστιμο πιάτο.

Οι υπόλοιποι παρευρισκόμενοι απολαύσαμε το πιάτο μας και διάφορα άλλα νηστίσιμα εδέσματα, κάτω από τα σκιερά δέντρα και ευχηθήκαμε και του χρόνου να είμαστε πάλι εκεί.

Φρέσκα ζυμαρικά, χυλοπίτες

Το περασμένο Σαββατοκύριακο, έτυχε να βρεθώ στη Μύκονο για μια σύντομη ανάπαυλα από τα βάρη της ζωής.
Εκεί περπατώντας στα στενά, πανέμορφα, δρομάκια που κρύβουν επιθυμητές αλλά και καμιά φορά ανεπιθύμητες εκπλήξεις, πέσαμε στην κυριολεξία πάνω σε μια άκρως επιθυμητή έκπληξη, σε έναν Ιταλό που έφτιαχνε επιτόπου φρέσκα ζυμαρικά.
Όπως σωστά θα μαντέψατε, στάθηκα αρκετή ώρα μπροστά του και τον παρακολουθούσα.
Είχε μπροστά του μια μηχανή που ανοίγει φύλλο και άνοιγε το φύλλο περνώντας το ξανά και ξανά από την μηχανή.
Το φύλλο είχε πάρα πολύ ωραία υφή και απίθανο κιτρινωπό χρώμα και μου άρεσε πάρα πολύ καθώς το έβλεπα.
Φυσικά μου έπιασε την κουβέντα λέγοντας σπαστά ελληνικά και χωρίς να τον ρωτήσω: 
φρέσκα....5 αυγά, 5 κρόκους, 1 κιλό αλεύρι
Ααααα!! πολύ ωραία του λέω, φτιάχνω κι εγώ φύλλο στη μηχανή και θα το φτιάξω.
Γι' αυτό λοιπόν ζήλεψα κι εγώ και έφτιαξα εχθές φρέσκα ζυμαρικά, αλλά επειδή δεν ήθελα να φτιάξω τόση μεγάλη δόση, προτίμησα να κάνω την συγκεκριμένη συνταγή, αλλά να ανοίξω το φύλλο με το χέρι.
Την επόμενη φορά θα δοκιμάσω του φίλου μας φτιάχνοντας όμως άλλου είδους ζυμαρικό.

Σπιτικές χειροποίητες χυλοπίτες

Υλικά 
500 γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις
3 αυγά
1/4 της κούπας περίπου νερό (ανάλογα με το αλεύρι)
λίγο αλάτι


Δημιουργία
Σε μια λεκάνη βάζουμε το αλεύρι, κάνουμε μια λακκούβα και ρίχνουμε τα αυγά, το αλάτι και ελάχιστο νερό. Ζυμώνουμε και αν χρειαστεί ρίχνουμε λίγο-λίγο νερό μέχρι να αποκτήσουμε μια σφιχτή ζύμη.

Αφήνουμε τη ζύμη σκεπασμένη με ένα πανάκι να ξεκουραστεί για 20 λεπτά περίπου.
Χωρίζουμε τη ζύμη σε 2 μπάλες και σε αλευρωμένη επιφάνεια τις ανοίγουμε σε 2 φύλλα όχι πολύ λεπτά.

Αλευρώνουμε και τα δύο φύλλα με ένα παχύ στρώμα από αλεύρι και από την πάνω και από την κάτω πλευρά (για να μην κολλήσουν στο τύλιγμα, θέλει αρκετό αλεύρι).
Τυλίγουμε τα φύλλα απαλά χωρίς να τα σφίξουμε και κάνουμε δύο ρολά.

Κόβουμε κάθε ρολό, χρησιμοποιώντας ένα κοφτερό μαχαίρι, σε ροδέλες επιθυμητού πλάτους.

Ανεμίζουμε με το χέρι μας τις ροδέλες να ανοίξουν, (σ'αυτό βοηθάει το αλεύρωμα που κάναμε προηγουμένως) και έτσι έχουμε πολύ εύκολα μπροστά μας τις χειροποίητες χυλοπίτες.

Τις αλευρώνουμε ξανά για να μην μας κολλήσουν και εν τω μεταξύ βάζουμε νερό σε μια κατσαρόλα να βράσει.
Αλατίζουμε το νερό και όταν βράσει ρίχνουμε τις χυλοπίτες και τις βράζουμε για 4-5 λεπτά.

Σερβίρουμε με μπόλικη μυζήθρα ή σάλτσα της αρεσκείας μας.

Μαρμελάδα τζάνερο

Στην αυλή του σπιτιού μου υπάρχουν πολλά δέντρα, παραπάνω απ'ότι χωρούν πιστεύω.
Ένα από αυτά είναι μια τζανεριά που κάνει πολύ νόστιμα και ζουμερά τζάνερα. Προφανώς δεν θα μπορούσα να μην τα αξιοποιήσω και αυτό ακριβώς έκανα.
Τις μαρμελάδες δεν μου αρέσει να τις βράζω πολύ γιατί πιστεύω ότι αλλοιώνεται το φρούτο. Προτιμώ να είναι λίγο πιο ρευστή, αλλά να έχει κρατήσει το άρωμά της. Από τότε δε που απέκτησα το thermomix έχω βρεί τη χαρά μου γιατί φτιάχνω ότι μαρμελάδα θέλω σε χρόνο μηδέν.
Το ψωμάκι που βλέπετε είναι το Ψωμί με γιαούρτι (πατήστε πάνω του για τη συνταγή), το οποίο γίνεται πολύ εύκολα γιατί δεν χρειάζεται να περιμένεις να φουσκώσει. 
Απλά ανακατεύεις τα υλικά και τα ζυμώνεις και στη συνέχεια δίνεις στο ζυμαράκι ότι σχήμα θέλεις και το βάζεις στο φούρνο. Εγώ στην προκειμένη περίπτωση έφτιαξα ψωμάκι μαργαρίτα. Επίσης αυτή τη φορά πρόσθεσα στα υλικά και το χυμό ενός λεμονιού για να εξισορροπήσω τα αρώματά του και την δυναμική του.

Μαρμελάδα τζάνερο

Υλικά
550 γραμμάρια τζάνερα (μετά το καθάρισμα από τα κουκούτσια)
150 γραμμάρια ακατέργαστη ζάχαρη
400 γραμμάρια ζάχαρη κανονική(μπορείτε φυσικά να βάλετε μόνο λευκή ή μόνο μαύρη ζάχαρη)
1 λεμόνι


Δημιουργία
Πλένουμε καλά τα τζάνερα σε τρεχούμενο νερό, κόβουμε και κρατάμε τη σάρκα τους πετώντας το κουκούτσι.

Βάζουμε τα τζάνερα μαζί με τις ζάχαρες και το λεμόνι στο μπολ του thermomix και ρυθμίζουμε 20 λεπτά, θερμοκρασία varoma και ταχύτητα 1. Δεν σκεπάζουμε με το κύπελλο, ούτε με το καλαθάκι γιατί με το δυνατό βρασμό θα ξεχειλίσει.
Όταν τελειώσει ο χρόνος σκεπάζουμε με το κύπελλο και πολτοποιούμε το φρούτο γυρίζοντας την ταχύτητα 6-8.


Χωρίς το thermomix, βάζουμε όλα τα υλικά σε μία κατσαρόλα και τα βράζουμε σε πολύ δυνατή φωτιά, χωρίς καπάκι, μέχρι να μειωθούν τα υγρά τους και να δέσει η μαρμελάδα.
Στη συνέχεια αφού κρυώσει λίγο, πολτοποιούμε σε ένα multi το μείγμα και το αδειάζουμε σε βαζάκια.
Αφού κρυώσουν τα διατηρούμε στο ψυγείο.

Παγωτό σοκολάτα με γάλα καρύδας

Το καλοκαιράκι καλά κρατεί, εκτός από κάποιες απιστίες που κάνει, οπότε πέσαμε στα παγωτάκια, αλλά στα σπιτικά παγωτάκια γιατί όπως καταλαβαίνετε θέλω να ξέρω τι τρώω?

Άσε που μπορώ να τα φτιάξω και κάπως πιο διαιτητικά όπως αυτό που σας προτείνω σήμερα, το οποίο δεν έχει όπως βλέπετε ούτε αυγά. Βέβαια το γάλα καρύδας τις έχει τις θερμίδες του, 1 φλυτζάνι 450 θερμίδες περίπου.

Αλλά προκειμένου να φάμε τα ολόπαχα του εμπορίου.. καλύτερα αυτό.

Γάλα καρύδας θα βρείτε σίγουρα στον ΑΒ Σ/Μ, στη γωνιά που υπάρχουν υλικά και σάλτσες για κινέζικα ή ασιατικά φαγητά.

Το σημερινό παγωτό είναι πανεύκολο στην παρασκευή του, μόνο θα κουραστείτε, αν δεν έχετε παγωτομηχανή, με το βάλε βγάλε από το ψυγείο να το χτυπάτε με το μίξερ για να μην κάνει κρυστάλλους.

Κατά τα άλλα θα απολαύσετε ένα νόστιμο και υγιεινό δροσερό παγωτό.

Παγωτό σοκολάτα με γάλα καρύδας

Υλικά( για 1 λίτρο παγωτού)
400 ml γάλα καρύδας
250 ml νερό (1 κούπα)
200 γρ ζάχαρη (3/4 κούπας)
1 πρέζα αλάτι
230 γρ καλή μαύρη σοκολάτα 60% ή 70%
1 κουταλάκι του γλυκού εκχύλισμα βανίλιας υγρό


Δημιουργία
Ζεσταίνουμε το νερό τη ζάχαρη και το αλάτι μέχρι να βράσει το μείγμα και να διαλυθεί η ζάχαρη εντελώς.
Κατεβάζουμε από τη φωτιά και ρίχνουμε τη σοκολάτα κομμένη σε μικρά κομμάτια. 

Ανακατεύουμε με μια σπάτουλα ελαφρά, μέχρι να λιώσει η σοκολάτα εντελώς.
Προσθέτουμε το γάλα καρύδας και το εκχύλισμα βανίλιας και ανακατεύουμε.

Βάζουμε το μείγμα στο ψυγείο για 1-2 ώρες(στη συντήρηση).
Αφού κρυώσει καλά, τοποθετούμε το μείγμα στην παγωτομηχανή και το αφήνουμε να παγώσει περίπου 40-50 λεπτά και ανάλογα με την παγωτομηχανή(πόσο ισχυρή είναι), μπορεί να χρειαστεί και περισσότερο.

Αν δεν έχετε παγωτομηχανή, θα πρέπει να το βάλετε στην κατάψυξη και μετά από 1 ώρα να το κτυπήσετε με το μίξερ και να το ξαναβάλετε στην κατάψυξη.
Το ίδιο θα επαναλάβετε 1-2 φορές για να μην κάνει κρυστάλλους το παγωτό.
Όταν είναι να το σερβίρετε και είναι παγωμένο εντελώς θα το αφήσετε 4-5 λεπτά εκτός ψυγείου για να μπορείτε να το κόψετε. Αυτό γίνεται γιατί η κατάψυξη του σπιτιού μας είναι προγραμματισμένη σε μεγαλύτερη ψύξη απ'ότι στα επαγγελματικά ψυγεία παγωτών.
Τη δροσιά του να έχετε!!

Κοτόπουλο μπούτι ροδισμένο με ελιές και γραβιέρα

Αυτή η βδομάδα, σχοινί κορδόνι, πέρασε όλη με κούραση και ταλαιπωρία.
Όπως και να' χει όμως εμείς πρέπει να αναπτερώσουμε το ηθικό μας γιατί Σαββατοκύριακο έρχεται και μια καινούρια βδομάδα.
Για το λόγο αυτό θα παραθέσω ένα ποίημα του σατιρικού μας ποιητή Γεωργίου Σουρή, είναι τόσο διαχρονικό!!

ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ

Μια φορά κι έναν καιρό, σε χρόνια περασμένα,

ένας μπαμπάς, παιδάκια μου, εζούσε σαν κι εμένα.

Κι αυτός επήρε μιά μαμά, καθώς και τη μαμά σας

και τρία έκαμαν παιδιά, που είχαν τ' όνομά σας.

Και ο μπαμπάς απέθανε με δίχως διαθήκη

και τα παιδιά του έψαχναν να εύρουν χαρτζιλίκι,

αλλά δεν ηύραν τίποτε, παρά χαρτιά γραμμένα,

εφημερίδες μπόλικες, μια κάλπικη δραχμή,

κι έναν σταυρό, καθώς αυτόν, που έδωκε σ'εμένα

ο κύριος πρωθυπουργός για δόξα και τιμή.

Και τα παιδιά μεγάλωσαν σιγά σιγά κι εκείνα

και γνώρισαν τους Έλληνες, τον κόσμο, την Αθήνα.

Μα είδαν πως κοπάνιζαν καβουρδιστόν αέρα

και τότε εννόησαν πως είχανε πατέρα,

που ήταν το κεφάλι του γεμάτο από πίτερα

και πέρασαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Θέλετε κι επιμύθιον, παιδιά μου να σας πώ;

Λυπούμαι που σας γέννησα, γιατί σας αγαπώ.

Αυτό το τελευταίο μπορώ να πω με εκφράζει απόλυτα!!

Είπαμε να το σατιρίσουμε, γι'αυτό ας μην μελαγχολήσουμε.

Να μαγειρέψουμε κανένα φαγάκι για να έλθουμε και στα ίσια μας.

Το φαγητό που σας προτείνω με ενθουσίασε. Έκανε μια υπέροχη κρούστα ροδοκόκκινη που σου ερχόταν να την φάς!!

Τι άλλο θα μπορούσες να την κάνεις άλλωστε; το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να καταβροχθίσεις το μπουτάκι με βουλιμία.

Εμπρός λοιπόν!!

Κοτόπουλο ροδισμένο με ελιές και γραβιέρα

Υλικά (4 μερίδες)
4 μπούτια κοτόπουλο
150 γρ πράσινες ελιές χωρίς κουκούτσι
60 γρ τριμμένη γραβιέρα γλυκιά
1 κρεμμύδι
1 ποτηράκι του κρασιού ελαιόλαδο
2 λεμόνια
Αλατοπίπερο

Δημιουργία
Μαρινάρουμε για 1 ώρα τα μπούτια με το χυμό των λεμονιών, 
4 κουταλιές της σούπας από το λάδι, αλάτι και πιπέρι. Γυρίζουμε τα μπούτια 3-4 φορές, από όλες τις πλευρές, μέσα σ΄αυτό το διάστημα.
Βράζουμε τις ελιές, σε νερό να τις σκεπάζει, για 5 λεπτά (αυτό το κάνουμε για να φύγει λίγο η αλμύρα) και τις στραγγίζουμε.

Σε ένα multi, πολτοποιούμε μαζί τις ελιές, το κρεμμύδι, την γραβιέρα, το πιπέρι και το λάδι που έχει απομείνει.

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς.
Στραγγίζουμε τα μπούτια από την μαρινάδα, τα βάζουμε σε πυρίμαχο σκεύος και τα ροδίζουμε στο γκρίλ του φούρνου για 5-6 λεπτά από κάθε πλευρά.
Στη συνέχεια ραντίζουμε το κοτόπουλο με τη μαρινάδα και σκεπάζουμε κάθε μπούτι με ένα παχύ στρώμα από τον πουρέ της ελιάς και της γραβιέρας.

Αν θέλουμε μπορούμε να κόψουμε και λίγες πατάτες μέσα στο ταψί για συνοδεία.
Ψήνουμε το φαγητό μας μέχρι να ροδοκοκκινίσει, για 45 λεπτά περίπου, σε κανονικό φούρνο στους 180 βαθμούς.