Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2011

Τυροψωμάκια για τα παιδάκια

Τυρόπιτες ροδινές συνηθίζεται να λέγονται αυτά τα ψωμάκια στην Κύμη, όπου φτιάχνονται κατά κόρον και τρώγονται μετά μανίας.
Η κουμπαρούλα μου η Αγνούλα, μου σφύριξε αυτή την συνταγή και σε εκείνη τη σφύριξε κάποια άλλη και πάει λέγοντας.
Σημασία έχει ότι είναι μια κατασκευή εντελώς πανεύκολη και πολύ γευστική. Τα παιδάκια θα την λατρέψουν γιατί δεν έχει κάποιο δύσκολο υλικό μέσα και με αυτό τον τρόπο θα απολαμβάνουν στο σχολείο ένα σπιτικό και νόστιμο σνάκ.
Το σχολείο άρχισε με δυσκολίες, αλλά ελπίζω και εύχομαι να ξεπεραστούν και τα παιδάκια μας να διανύσουν κι αυτή τη χρονιά δημιουργικά, χαρούμενα και ευτυχισμένα.
Λέω για τα παιδάκια αλλά αυτό το τυροψωμάκι αρέσει και στους μεγάλους και το έχω καρατσεκαρισμένο αυτό!! και από έγκυρη και έμπειρη πηγή μάλιστα, ονόματα δεν λεω!!
Συγνώμη αλλά έχω αφήσει ένα κομμάτι στη μέση πάω να το τελειώσω!! Ευχαριστώ Αγνουλίτα!! κουμπαρομπεμπέκα!!


Καλή χρονιά παιδάκια!!


Υλικά
1 αλεύρι φαρινάπ (500 γρ)
1 ποτήρι γάλα
1 ποτήρι ηλιέλαιο ή άλλο ελαφρύ λάδι
450 γρ φέτα τριμμένη με το χέρι


Δημιουργία
Μέσα σε ένα μπολ ρίχνουμε το λάδι, το γάλα και τη φέτα και ανακατεύουμε. 
Προσθέτουμε το αλεύρι και ανακατεύουμε σιγά σιγά με ένα πιρούνι.


Στο τέλος βάζουμε και το χεράκι μας και το πλάθουμε σε μια ομοιόμορφη μπάλα.


Παίρνουμε κομμάτια μεγέθους μικρού πορτοκαλιού ή μεγέθους που επιθυμούμε και το πλάθουμε σαν μπιφτεκάκι.


Τοποθετούμε τα ψωμάκια σε ταψί με αντικολλητικό χαρτί και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 30 λεπτά περίπου.


Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2011

Μαρμελάδα σύκο

Οι συκιές μας στο χωριό έχουν γίνει τεράστιες και έχουν απλώσει τα φύλλα τους μέχρι τη γη.
Κάθε χρόνο είναι φορτωμένες με σύκα, σύκα κόκκινα και μελωμένα!!δεν θέλω να περιαυτολογήσω αλλά ωραιότερα σύκα δεν έχω φάει!!
Να'τη και η δεύτερη συκιά και είναι φορτωμένη κι αυτή με σύκα.
Φάγαμε, ξαναφάγαμε!! πόσα να φάμε; η επόμενη κίνηση είναι η μαρμελάδα, γιατί το γλυκό σύκο δεν το τρώω καθόλου κι έτσι δεν το έχω φτιάξει ποτέ.
Η μαρμελάδα γίνεται όμως τόσο νόστιμη και φτιάχνω κάθε χρόνο. Φυσικά μοιράζω γύρω γύρω, δεν την τρώω όλη μόνη μου!! η μοιρασιά έχει γίνει πλέον δεύτερη φύση, αλλιώς δεν θα χωρούσα να περάσω από την πόρτα!!
Φτιάξτε λοιπόν μαρμελάδες, ειδικά όταν έχετε δικά σας φρούτα, είναι ότι πιο υγιεινό θα μπορούσατε να δώσετε στα παιδιά σας για πρωινό και όχι μόνο.
Η μαρμελάδα μπορεί να χρησιμοποιηθεί κι αλλού, π.χ να φτιάξετε ένα κέικ, να διακοσμήσετε ένα τσιζ-κέικ, να γαρνίρετε το γιαουρτάκι σας, να φτιάξετε πάστα φλώρα και χίλια δυο άλλα, φαντασία να υπάρχει!!



Υλικά
500 γρ.σύκα (ξεφλουδισμένα)
300 γρ. ζάχαρη ακατέργαστη καστανή ή κοινή ζάχαρη
χυμός ενός λεμονιού
1 βανίλια ζάχαρη
(Οι συγκεκριμένες ποσότητες βγάζουν 2 βαζάκια)


Δημιουργία
Ξεφλουδίζουμε τα σύκα και τα κόβουμε στα δύο, τα βάζουμε σε μια κατσαρόλα μαζί με τα υπόλοιπα υλικά και πάνω σε δυνατή φωτιά ανακατεύουμε μέχρι να αρχίσει να βράζει το μείγμα. Βάζουμε μια σίτα στην κατσαρόλα για να μην πιτσιλάει και συνεχίζουμε το βράσιμο σε δυνατή φωτιά μέχρι να πήξει η μαρμελάδα, περίπου 20 - 30 λεπτά.
Στη συνέχεια την βάζουμε στο μπλέντερ και την πολτοποιούμε.


Εγώ την έβρασα στο thermomix για 20 λεπτά και έγινε όπως βλέπετε. Στις φωτογραφίες είναι ακόμη ζεστή η μαρμελάδα και στη συνέχεια πήζει ακόμη περισσότερο.

Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου 2011

Κρήτη και γαστριμαργία


Είναι ευχάριστο πάθος η γαστριμαργία, γεγονός αναμφισβήτητο και στην Κρήτη αναπόφευκτο!!
Στην Κρήτη από την ώρα που πατήσαμε το πόδι μας αλωνίσαμε τις παραδοσιακές ταβέρνες.
Στο Θέρισο η πρώτη στάση!!ταβέρνα "Αντάρτης". Το Θέρισο είναι ένα ιστορικό ορεινό χωριό, κτισμένο στους πρόποδες των Λευκών Ορέων. Βρίσκεται 15 χιλ. από τα Χανιά και κατά την διαδρομή διασχίζεις ένα εντυπωσιακό φαράγγι.
Εκεί το πρώτο πράγμα που φάγαμε για σαλάτα ήταν οι ασκορδουλάκοι (βολβοί), μια σαλάτα που συνηθίζετε πολύ στην Κρήτη. Μυρωδάτη και ξιδάτη αυτή η σαλατούλα μας ενθουσίασε!!
Επίσης στο τραπέζι μας μαραθόπιτες απίστευτα νόστιμες!!




Συκωταριά όλη δική μου!!και κρασάκι του νοικοκύρη.
Λουκάνικα.....
 Σπάλα αντικριστό!!
 Κρέας χοντρό, που λέμε εμείς, στο φούρνο με πατάτες.
Η επόμενη μέρα μας βρήκε στο Ελαφονήσι, το Ελαφονήσι με τα διάφανα γαλαζοπράσινα νερά και τις ροζ αποχρώσεις από τα σπασμένα κοχύλια.


Ροζ αποχρώσεις στα νερά
Το Ελαφονήσι βρίσκεται 75 χιλ. νότιο-δυτικά από τα Χανιά και είναι ένα μικρό νησάκι 200 μ.από την ακτή, που ανάμεσά του περικλείει μια λιμνοθάλασσα ρηχή, την οποία άνετα μπορείς να την περπατήσεις με τα πόδια και να φτάσεις στο νησάκι. Η λευκή άμμος με τις ροζ αποχρώσεις και τα διάφανα νερά, προσελκύουν πολύ κόσμο κάθε χρόνο.
Εκείνη την μέρα δύσκολα ξεκολλήσαμε από την ειδυλλιακή ομορφιά του νησιού και ανηφορίσαμε στο βουνό για να πάρουμε το δρόμο της επιστροφής.
Φθάνοντας στο χωριό Κάμπους πεινούσαμε και διψούσαμε και η ταβέρνα ξεπρόβαλε ξαφνικά μπροστά μας.
Τι να φάμε στην ταβέρνα? ότι θα δείτε πιο κάτω και ήταν όλα πολύ νόστιμα. Η αλήθεια είναι ότι στην Κρήτη βρίσκαμε πάντα νόστιμο και καλομαγειρεμένο φαγητό.
Καλτσούνια γεμιστά με σπανάκι
Γεμιστά ορφανά

Μπριζόλα

Κολοκυθοανθοί γεμιστοί

Επόμενος προορισμός Φαλάσαρνα !! είναι πραγματικά μακράν η ομορφότερη παραλία της Κρήτης, με απέραντη αμμουδιά και εκπληκτικά κρυστάλλινα καθαρά νερά.


Ταβέρνες υπάρχουν πάνω από την παραλία, αλλά εμείς ως συνήθως δεν καθόμαστε, ψάχνουμε να βρούμε το κάτι άλλο!!
κι αυτή τη φορά το βρήκαμε!!!
Ο παραλία Μπάλος βρίσκεται στη Βόρεια άκρη της χερσονήσου της Γραμβούσας και όπως λέγεται είναι μια από τις καλύτερες παραλίες της Μεσογείου. Και λέω λέγεται γιατί εγώ δεν μπόρεσα να την δω. 
Λοξοδρομήσαμε λοιπόν στην επιστροφή πηγαίνοντας για Μπάλο, μετά το χωριό Καλυβιανή, πριν την παραλία του Μπάλου, συναντήσαμε μια πολύ όμορφη ταβέρνα, συνεχίσαμε την πορεία μας αλλά μετά από κει ο δρόμος ήταν χωματόδρομος άσχημος, απογοητευτήκαμε και αράξαμε στην όμορφη ταβέρνα τη "Γραμπούσα".


Πραγματικά δεν περιμέναμε να συναντήσουμε σ' αυτή την περιοχή, ένα τόσο εξαιρετικό οινομαγειρείο.
Η εξυπηρέτηση άψογη, αυθεντική Κρητική παραδοσιακή κουζίνα, όμορφο περιβάλλον μέσα στα δέντρα και υπέροχη θέα στον κόλπο Κισσάμου.
Τραπέζι κυκλικό γύρω από το δένδρο
Κόλπος Κισσάμου
Όμορφα τραπέζια ροτόντες τοποθετημένα γύρω από τους κορμούς των δέντρων κι εγώ αποθανατίζω το όμορφο περιβάλλον.

Σε λίγο το τραπέζι μας γέμισε με γουστόζικα σερβίτσια και καλοσερβιρισμένα πιάτα.
Το ταγάρι με τα μαχαιροπίρουνα


Η σαλάτα με την ξινομυζήθρα
Το φρυγανισμένο ψωμί
Η μπριζόλα με τη στάκα
Ένα άλλο σημείο γαστρονομικού ενδιαφέροντος και όχι μόνο, που επισκεφθήκαμε, ήταν ένα εστιατόριο με ιδιαίτερο όνομα, Ο μύλος του κερατά(διαβάστε γιατί ονομάστηκε έτσι) στον Πλατανιά.
Στο τραπέζι μας πάλι ήλθαν παραδοσιακά πιάτα.
Σταμναγκάθι

Γαμοπίλαφο

Στάκα
               
Φλεγόμενα φρούτα
Τα φρούτα μπορώ να πω ότι τα αγαπούν πολύ στην Κρήτη και τα σερβίρουν σε αφθονία.
Στα Χανιά από το μενού των υπέροχων φαγητών δεν θα μπορούσε να λείψει το γλυκό και το βρήκαμε σε όλο του το μέγεθος κυριολεκτικά στο καφέ Κουκουβάγια.


Δίπλα στους τάφους των Βενιζέλων και με φόντο τα Χανιά από ψηλά, σερβίρει η Κουκουβάγια το "ζουμερό" (σπεσιαλιτέ), την "Ερασμία", γλυκό με κρέμα πορτοκαλιού και βάση σοκολατένιο σιροπιαστό παντεσπάνι , την λεμονόπιτα με σιροπιαστό παντεσπάνι και κρέμα λεμονιού και πολλά πολλά άλλα!!
Ερασμία

Λεμονόπιτα
Οι μερίδες του τεράστιες!! αφού κι εγώ που είμαι γλυκατζού αδυνατούσα να τις καταφέρω!!
Αφού κάναμε τα μπάνια μας στις υπέροχες παραλίες των Χανίων και σκάσαμε κυριολεκτικά από το φαγητό (τα πιο πάνω είναι δείγμα μόνο!!), είπαμε να ανηφορίσουμε στα Λασιθιώτικα όρη, να φτάσουμε μέχρι το Τζερμιάδο στο Οροπέδιο Λασιθίου.
Εκεί το βράδυ είχαμε 14 βαθμούς θερμοκρασία και κυκλοφορούσαμε με μπουφάν. Αλλά αυτό που σε ζέσταινε και σου ανέβαζε τη θερμοκρασία ήταν οι ρακές!!
Οι ρακές στο καφενείο του Κωστή και της Άννας Τσαμάνδουρα, αυτών των φιλόξενων ανθρώπων, στο Μέσα Λασίθι, ήταν ιεροτελεστία!!



Οι ρακές φυσικά δεν πίνονται μόνες τους, είχαν συνοδεία......
Χοχλιούς με πλιγούρι

Παξιμάδι χειροποίητο από την Κυρία Άννα και φάβα

Πιπεριές γεμιστές από τα εύφορα χωράφια του Οροπεδίου
Φυσικά τις φημισμένες λασιθιώτικες πατάτες και ένα σωρό άλλα εδέσματα !!
Η διαμονή μας στο Οροπέδιο ήταν άνετη και ταίριαζε με την χαλαρή ατμόσφαιρα του Οροπεδίου, σε ένα πολύ ιδιαίτερο και όμορφο ξενώνα το vilaeti, όπου η φιλοξενία ήταν άριστη και το υπέροχο πρωινό με τα βιολογικά προϊόντα μας έδινε ενέργεια για την υπόλοιπη μέρα.
Οι μέρες των διακοπών όμως τελείωσαν και έμειναν πια ανάμνηση και η ευχή "και του χρόνου να είμαστε καλά", πιστεύω είναι σε ολονών τα χείλη.